Winter in Boston

Het is alweer een tijdje geleden sinds mijn laatste post. Inmiddels is de winter gekomen in Boston en hoe! De eerste twee sneeuwstormen hebben we weer gehad. Af en toe vriest je kont onder je lichaam vandaan met temperaturen van -20 graden celcius. In de afgelopen weken heb ik me bezig gehouden met vooral werk. Het is me gelukt om een fase af te ronden. De rest kan ik afmaken en analyseren wanneer ik weer in NL ben. Naast mijn afstudeeractiviteiten hoef ik me dus totaal niet te vervelen wanneer ik terug ben. Naast het werk wat ik verzet heb, heb ik me vooral beziggehouden met cultuur. Enerzijds zelf cultuur opdoen anderzijds ook cultuur overbrengen.

Thanksgiving
Ja ja, de grote traditie en het familiefeest in de VS: Thanksgiving. Of zoals het in de volksmond mag heten Turkeyday. Het is een beetje vergelijkbaar met kerst in NL. Familie bij elkaar en veel eten. Maar wat doe je als je geen familie hier hebt, juist dan ga je met je surrogaat familie. Erg gezellig vooral als je het niet doet in het burgerlijke Cambridge, maar in een authentieke boerderij in Petersham. Juist daar ja. Een klein plaatsje in het westen van de staat, waar honing en maple sirop de hoofdgerechten op je brood zijn. Ik heb inmiddels het glazuur weer terug op m'n tanden, maar het heeft even geduurd. Het was een erg gezellige korte vakantie waar ik weer een aantal blijvende contacten aan over heb gehouden.

Sinterklaas
Amerikanen mogen dan trots zijn op hun 'santa clause', ze moeten niet vergeten wie hem uitgevonden heeft. Dat waren wij Nederlanders toen we nog bezit hadden over het huidige New York. Dus nemen we die gekken hier mee naar hun de roots of sinterklaas. Oftewel een gezellig avondje dobbelen met 'crappie' cadeaus en bloederige tafferelen om een bepaald cadeautje te bemachtigen. Als slagroom op het toetje hadden we natuurlijk ook echte nederlandse peppernuts of hoe zou je zoiets vertalen. Met andere woorden genoeg ingredienten voor een enerverend avondje. En dat werd het ook!


Inmiddels is mijn leven hier erg gaan lijken op mijn leventje in Utrecht. Het is niet alleen meer werk wat me bezig houdt in mijn planning. Ook moet ik quality time met vrienden inrichten om leuke dingen te doen. Of het nou karaoke is, 10cents chicken wings, $1 dollar suchi rolls, women's wrestling, iedere avond wordt er weer iets gevonden om maar niet met werk bezig te zijn.

Nu is de kersttijd aangebroken en zijn de meeste vrienden naar hun ouders ergens anders in het land. Zoals beloofd is dit de periode waar mijn ouders hun grote opwachting maken aan deze kant van de plas. Het was niet helemaal ingecalculeerd dat ze 2 dagen over de reis hierheen zouden doen, maar het was erg tof dat ze er waren. Gelukkig was het stulpje wat voor hen uitgezocht had een schot in de roos. Een beetje bizar was het wel om ze mee te nemen door de stad en hun te laten zien waar ik gedurende de afgelopen 4 maanden menig uurtje versleten heb. Tof was het in ieder geval.

Nu het nieuwe jaar voor de deur staat, betekent het dat ik langzaam mijn leven hier vaarwel moet gaan zeggen. En om eerlijk te zijn, zie ik daar gigantisch tegenop. Ik heb het hier prima naar mijn zin en nu er leuke groep mensen om je heen is, is weggaan niet het eerste wat in me opkomt. Maar anyways zo is het nu eenmaal, dus ga ik er de laatste weken nog iets moois van maken!

Nou iedereen, ik leef dus nog! Ik wens jullie allen een fantastisch nieuw jaar! Geniet maar drink met mate en tot snel!

Mark