New York City ligt op ongeveer 4 uur rijden van downtown Boston. Voor maar $30 dollar word je met een Greyhoundbus afgezet op 42nd street downtown NYC. 'Heel erg fijn', zo kon ik namelijk meteen met mijn verkenningstocht van NYC beginnen. Omdat ik vorige week pas laat beslist heb om naar New York te gaan, was ik dan ook op mezelf aangewezen om deze stad te verkennen. Dat betekent dan ook veel heel veel lopen, maar ik heb kunnen ervaren dat deze stad werkelijk de moeite waard is! Central Park, Empire State Building, Ground Zero, Staten Island, Ik ga er zeker nog een keer terug om nog meer van deze stad te kunnen zien. Zeker omdat ik er maar zo kort geweest ben. Zaterdagmorgen heen en zondagnacht terug.
Waarom wordt zo'n weekend dan een onvergetelijke weekend? Je loopt je, in je eentje notabene, de pleuris in een ontzettend grote, druk maar enerverende stad, waar op elke hoek van de straat wel iemand aan je staat te trekken. Nou dat heeft 2 redenen. Allereerst kreeg ik om 5 uur 's nachts de mededeling dat mijn langverwachte neefje Sem (en tevens nieuw volleybaltalent ;)) eens besloot deze wereld met zijn eigen oogjes te aanschouwen. Supertof! Dus vanaf nu mag ik mezelf ome Mark gaan noemen..
De daadwerkelijke reden waarom ik naar NYC ben afgereisd is om een van mijn dromen werkelijkheid te laten worden. Iedereen heeft wel iemand waarvan hij of zij zoiets heeft wauw die man of vrouw is geweldig. Een idool noemt men dat. Nou zover wil ik niet gaan, maar voor mij is er een iemand op het gebied van filmmuziek die de onbetwiste meester is en dat is: John Williams.(ja die van Star Wars en Indiana Jones, Jaws en ga zo maar door) Wat die man presteert is in mijn ogen fantastisch. En ik had mezelf beloofd om hem ooit een keer in actie te zien. Die (minimaal) een keer was dan dit weekend! De ervaring was zooo ontzettend gaaf!! Ik voelde me dat kleine jongetje van weleer die naar een solistenconcours moest. Ik had echt een supergoed kaartje weten bemachtigen. Je betaalt een paar duiten maar dan heb je ook wat. Voorafgaand aan het concert liep ik behoorlijk zenuwachtig met klamme handen door de lobby van de Avery Fisher Hall van het ook al zo befaamde Julliard school of music. Eenmaal in de concertzaal, is het kippenvel niet meer van mijn huid weggegaan. Wat was dit fantastisch!! Het New York Philharmonic orchestra is ook zo een slecht orkest..Wow wat zijn die mensen goed en John...die man is absoluut de meester! Ik voelde me net in een master card reclame: concertticket q dollar, busticket r dollar, hostel s dollar, suit t dollar.. a John Williams concert: priceless!
Helaas was het daarna ook weer terug naar de realiteit. 's Nachts in de bus teruggereden om 's morgens weer te gaan werken, maar wel met een enorme smile op mijn gezicht. En als vanouds weer 3 uurtjes slaap.
Tegenslag is dat mijn laptop de amerikaanse invloeden toch niet helemaal heeft doorstaan, waardoor ik even toos laptoploos ben. Maar als het goed is krijg ik binnenkort een nieuwe.
Maar verder begint alles langzaam te lopen. Hoe gaat het bij jullie? Hoe is het bij Van Slag? Protos? Studie? Werk? Thuis? Concours? Weet ik wat allemaal niet meer? Houd me op de hoogte dan doe ik het ook!
